سالی دگر ، انسانی دگر آیا؟ صحبت از رسم و رسوم و تبریک و روبوسی ، خیلی قدیمی شده است . اما صحبت از نو شدن خودمان که قدیمی نخواهد شد، اگر همانیم که بودیم، سال نو به ما ربطی ندارد. اگر هم نتوانیم ، خواستن را که می توانیم، شاید سال تازه فرجی شد، انسان همواره در حال شدن است، امسال را شاید آنچه شایسته ی م...

قدیم ها می گفتند که بالاخره هرکسی درون خود قاضی پنهانی دارد . قاضی از آن جور قضاتی که جز به حق حکم نمی راند و انسان برای اینکه شب را راحت سر بر بالین بگذارد به حکم او گردن می نهد. این روزها اوضاع خیلی خراب شده انگار. با طرف که صحبت می کنی ، حق کسی را خورده و از زندگی هم او را ساقط کرده است، به هیچ ص...

اینکه قدیم ها خیلی کارها می کردند که امروز هم هنوز می توان آن ها را در گوشه و کنار دنیا دید گاهی انسان را به فکر می اندازد که آیا واقعا این کارها درست است و آیا اینکه عده زیادی بر سر عقایدی جان باختند که در صحت آن هر روز بیشتر از قبل تشکیک می شود، ادامه این داستان را چه توجیهی وجود دارد؟ کم نبودند ک...

با یکی از آشنایان قدیم که بیش از ده سالی از آخرین دیدارمان می گذشت اتفاقی برخورد کردم و از آن جایی که سابقه حرف زدن در مورد انسان ،انسانیت و حقوق بشر و امثالهم بینمان بود دوباره حرف به همان جاها کشید... می گفت که بله من به همه این ها در ذهنم اعتقاد دارم اما این ها مال ما نیست. مال کسانی است که اصولا...

خسته شدیم از بس نقش بازی کردیم. زندگی مان اینقدر از رنگ و ریا پر شده است که گاهی این بازی تنفرآمیز را با خود زندگی اشتباه می گیریم و البته چه بسیارند کسانی که این لعبتک بودن را جوهر زندگی دانسته و سردر سرگرم کردن خلق روز را به شب می رسانندو تاریکی را به سحر پیوند می زنند. چه وقت می خواهیم خودمان باش...

می نشینم و به روبرو خیره می شوم، مثل همه آن کسانی که هرچه پیش چشمشان هم باشد نمی بینند جز آنچه که تمام وجودشان را در آن لحظه تسخیر کرده است. اما آگاهم . این سفری است اگاهانه به لحظاتی که از دوروبر پرهیاهوی خود بگسلم. خیلی تمرین کرده ام. خیلی سعی کرده ام از هرچه غیر تو خالی شوم ، و فقط از تو سرشار با...

صحبت از رسم و رسوم و تبریک و روبوسی ، خیلی قدیمی شده است . اما صحبت از نو شدن خودمان که قدیمی نخواهد شد، اگر همانیم که بودیم، سال نو به ما ربطی ندارد. اگر هم نتوانیم ، خواستن را که می توانیم، شاید سال جدید فرجی شد، انسان همواره در حال شدن است، امسال را شاید آنچه شایسته ی ما است بشویم... برچسبها: حمی...

دست برداشتن از بعضی چیزها خیلی سخت است ، مثل همین اسلامی که بعضی به خوردمان می دهند، همین که دینی که به ادعای کامل کردن اخلاق آمده است را در لعنت به فلان بن فلان خلاصه می کنند و در نهایت هم بر سر و سینه زنان طلب ذلت کردن برای کسی که اصلا شاید روحش هم به این نقشه های این طراحان توطئه آگاهی نداشته است...

خسته شده ام ازاین همه هیاهو، گاهی دلم می خواهد سر بزنم به کوه و بیابان. اما وقتی که هرچه هست در خودت است به کجا می توان گریختن؟اصلا این قصه آسمان هرجا بروی همین رنگ است را احتمالا کسی ساخته که کوله باری سخت سنگین از ناگفته ها داشته است. آن هم که می گفت من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود انگار ...

ما را چه فرض کرده اند؟ حتی خران باربر را این گونه نمی دوشند. آنهایی که سال ها است دارند به قیمت کشته های هشت سال جنگ و قبل و بعد آن به مناصب عالیه صعود می کنند. همان هایی که تا دیروز به ده راهشان نمی دادند و امروز چون معاویه پیراهن عثمان بر نیزه کرده اند. آقایان ، رهایمان کنید. ملت دیگر روش ریاکاران...

مدیر مدرسه جلال آل احمد از آن نویسندگانی است که به نظرم بیشتر افرادی که درباره او صحبت می کنند حتی زحمت خواندن آثار او را به خود نمی دهند. این روزها به دوباره خواندن کتاب مدیر مدرسه پرداختم و در این وانفسای دوندگی و دوندگی و بازهم دوندگی ، فرصتی پیش آمد برای مرور دوباره این کتاب. چقدر این مرد خواسته...

سال های گذشته ی زندگی مردم را که مرور می کنیم، سال های خیلی دور را نمی گویم، همین حدود سی چهل سال قبل، مردمی که دغدغه هایی از جنس فرهنگ و هنر داشتند معمولا اول به تئاتر می رفتند ، بعدش به تماشای موزه ای یا نمایشگاهی هنری و سپس کافه ای. طبقه متوسط هم که سینما را داشت و البته گاهی هم سری به سرگرمی های...

کلمه ای که شاید در اولین لحظه ما را به یاد سفری دایمی به خارج از کشور بیندازد. سفری که خیلی ها می گویند سخت است اما بیشتر از همه ی سختی ها نتیجه ی خوش دارد. خیلی ها هم که اصولا با هرگونه تغییر در وضع موجود مخالفند چون نمی توانند نتیجه ی آن را پیش بینی کنند و البته معلوم است که از نتایج احتمالا ناخوش...

یک نفر از پشت پرده می گوید این کار را بکن و آن کار را نکن... یک نفر روبرویت می ایستد و فقط نگاهت می کند... جسارت بعضی وقت ها خیلی خوب است ، اینکه جرات داشته باشی اسمت را بگویی... در فضای مجازی ما اینقدر از هم می ترسیم که اسم هایمان هم مجازی است. شاید به خاطر اینکه حرف های فروخورده خود را اینطوری بهت...

یک انسان عادی را درنظر بگیریم؛ او پیامبر نیست ، توان انسان های غیرمعمول را هم ندارد، شب که به خانه می رود دهان هایی باز انتظار لقمه هایی را می کشند که هرکدام با هزار زحمت دست و پا شده و البته هیچ وقت هم در حدی نیستند که سیرشان کند... روزی به سرش می زند که یک پله بالاتر بیاید... آیا میان آرمان های آس...

گاهی می نشینی و می نویسی ، حتی بیشتر از توقع خودت ، اما منتشر نمی کنی ، حس می کنی اصلا کسی نیست که متوجه شود. این آزارت می دهد. این گاهی حتی دیگر اجازه نوشتن به تو نمی دهد. امیدوارم در آستانه سال جدید، کسی به این حس مبتلا نشود.

بهار شده و چه بخواهیم و چه نخواهیم باید ذهنمان را نیز بتکانیم وگرنه ماندن در سال گذشته که هنر نیست. گاهی می شنویم : من همانم که بودم. شما این حرف را باور می کنید؟ خیلی سخت است . امیدوارم ما اینگونه در سکون نمانیم. سالتان پر از حرکت به سوی روشنایی.