نون و سیب

می نشینم و به روبرو خیره می شوم، مثل همه آن کسانی که هرچه پیش چشمشان هم باشد نمی بینند جز آنچه که تمام وجودشان را در آن لحظه تسخیر کرده است. اما آگاهم . این سفری است اگاهانه به لحظاتی که از دوروبر پرهیاهوی خود بگسلم. خیلی تمرین کرده ام. خیلی سعی کرده ام از هرچه غیر تو خالی شوم ، و فقط از تو سرشار باشم. گاهی دلم می گیرد. فکر میکنم تو را گم کرده ام. تو که چیزی را گم نمی کنی. کمکم کن دوباره خودم را پ...

ادامه مطلب